Excuses,excuses,excuses...

The trick is not how much pain you feel - but how much joy you feel. Any idiot can feel pain. Life is full of excuses to feel pain, excuses not to live, excuses, excuses, excuses.

Ignore everyone!

Bugün Amerika vizemi yenilemek için yıllar sonra tekrar gecekonduların arasındaki o kocaman kale vari konsolosluğa gittim. Güvenlik konusunda o kadar sıkılarki hiçbir elektronik malzemeyi içeri almıyorlar. Bu da demek ki en sevdiğim varlıklarımdan biri olan Iphone'u dışarıda bırakmamdı...

Sıra numarası alma vs derken 2. aşama olan parmak izi için 1,5 saat bekledim..O arada parmak izi alan Amerikalı kadın baygınlıktan adamın tekine "you have beautiful fingers" diye iltifatta bulundu.Aynı zamanlarda etrafta dolanan görmemiş THY hosteslerinin konuşmalarına tanık oldum maalesef. Gereksiz konuşmalarını duymak zorunda kaldığım anda kulaklıklarımı takıp müzik dinlemenin eksikliğini hissettim. Aslında sadece müzik dinlemek değil, insanları görmek, duymak istemiyordum...Kim bilir belki bazen insanları görmemezlikten gelmek en iyisi.

Sessizlik

Bir süredir sessizliğimi koruyorum. Bazen olur ya insana..kabuğa çekilip hiçbir şey yapmak istemezsin. Aynen öyle işte. Ne yazı yazmak istiyor canım, ne röportajların peşinden koşuyorum, ne de dondurma yemek gibi küçük zevklerin peşindeyim. Unutmuşum bu boşluk duygusunu...

İnsanlardan kendini korumak güzel birşeydi belki de. Şimdi böyle çaresiz bir bekleyiş içerisinde gibiyim. Aslında istediğim birşeyleri etiketlemek de değil. "Straight", "gay", "yanlız", "sevgilisi var" gibi etiketler altına bürünmek istemiyorum. Sevdiğim insanla sevdiğim şeyleri yapmak istiyorum sadece. Olur ya da olmaz,orası ayrı.

Ne olursa olsun yeniden yazı yazmaya başlamalıyım sanırım. İstesem de istemesem de hayat devam ediyor çünkü... Çok yakında güzel röportajlarla Reset sayfalarına geri dönmüş olacağım sanırım.

Ey İstanbul!

Dün uzun bir aradan sonra Kadıköy'e geçmek için vapur'a atladım. Oturdum dışarda yandaki koltuğa ve parıltılı İstanbul'u seyrettim. Işıltılı kocaman cruise gemileri, rengarenk Boğaz köprüsü, Boğazdan geçen sayısız gemi ve ay... İstanbul'un büyüleyici güzelliğini unutmuşum. Rutin hayatın boğuculuğunda kaybolup etrafımdaki güzellikleri göremez hale mi geldim acaba diye düşünmeden edemedim.

İnsan Neyle Yaşar?

11. İstanbul Bienalinin konusunu düşündüm bugün.

Ben için cevap çok basit: umut.

Herhangi birşey için olabilir bu.

Daha iyi bir iş, güzel bir tatil, sevdiğin birinin iyileşmesi, sevgilinle geçireceğin güzel anlar ya da tekrar bir araya gelme umudu... Daha güzel bir gün umudu.

Eğer umutsuzsanız ne yapabilirsiniz ki?

Issız adaya gitmeli mi gitmemeli mi?

Bugünlerde şehir hayatından ve rutinden fazlaca sıkılmış bir ruh halindeyim. Ne kadar çok sevdiğim arkadaşlarım, sevgili köpeğim ve bayıldığım teknoloji harikası Iphone'um hep yanımda olsa da uzaklara gitme fikri acayip cazip geliyor şimdilerde. Sizde sorumluluklardan uzakta bir yerde olmak istemez miydiniz?

Twitter nasıl para kazanır?

Facebook out, Twitter in!

Bilmeyenleriniz için Twitter'ı kısaca tanıtalım. Twitter, çok basit bir profil yaratarak 140 kelimeden oluşan status update yapabildiğiniz bir site. Facebook gibi karışık applicationlar yok, fotoğraf tag'leme yok. Bir de istediğiniz kelimeyi arattırıp o kelimeyi status update'lerinde kullanan kişileri bulabiliyorsunuz. Peki işin finansal kısmına gelelim...Facebook sayfalarında verdiği reklamlarla ve applicationlarla bol bol para kazanıyor. Peki ya Twitter? Onlar nasıl çarkı döndürüyor?

Twitter'ın başındakilerin açıkladığına göre sözde sanatçılar (örn:Britney Spears) isim haklarını korumak için Twitter'a para verebilecekler. Bir nevi kendi adlarını korumaya alacaklar.

Bu uygulama bence Twitter'ı uzun süre yaşatmaz. Düşünsenize, bir tarafta 43 kişiyle çalışan Twitter, diğer tarafta binlerce çalışanı ve dünya çapında 60 milyon kullanıcısı olan Facebook!

FML

My life sucks but I don't give a f***

Bana bu siteyle tanışmamı sağlayan arkadaşıma minnettarım!! Today.... diye başlayan o cümleler bazen birbirinden komik, bazen de birbirinden üzücü olmayı başarıyor. İnsanların yazdıklarını okurken "insanlar ne kadar acımasız!!" demekten kendimi alamıyorum bazen.

Siz de bu siteye göz atın, eminim okumaktan kendinizi alamayacaksınız!

www.fmylife.com

Şehirden kaçış

At b.oku kokuları,bisikletliler ve vapur diyince elbette akla gelen ilk yer Adalar olur. Bu haftasonu küçük bir "teselli" kaçamağı yapıp adaya kaçtık. Uzun bir süredir güneşin batışını sessizce izlememiştim....
Amsterdam günlerinden kalma bisiklet alışkanlıklarım beni biraz zorladıysa da adada bisiklete binmek çok keyifliydi. (önümüzde yaşanan bisiklet kazasını düşünmezsek tabii!)

Teselli kaçamağında bana eşlik eden tatlı şey'e teşekkürler! : )

Müzik tarihi çalışmak

Kesinlikle korkunç bişey!! Okuyorum okuyorum kitap bitmiyor. Malumunuz bu ay içinde sınava girmem gerektiği için klasik müzik dönemi gibi şeyler öğrenmem gerek.
S.O.S!!!!

Oasis - Stop the Clocks

Geçen hafta Amsterdam'a gittiğimde kısıtlı zamanım olmasına rağmen yine de bir yolunu bulup en sevdiğim yerlerden biri olan Concerto'ya gittim. Burdaki CD'lerin çeşitliliğine bayılıyorum ve beni bıraksalar saatlerce orada oyalanabilirim :)
Etrafa dolanıyordum ki, gözüme çarpan şeylerden biri de Oasis'in 2006 yılında çıkardığı "Stop the clocks" adlı 3 disc'ten oluşan paketi oldu. 2 müzik cd'si ve 1'de DVD vardı içinde. Oasis hayranı olarak hemen aldım onu ve bugün sıcaktan bayılmış bir vaziyette olduğum için onunla ilgilenmeye karar verdim. O kadar keyifli ki onları dinleyip izlemek! Görmek istediğim sanatçılar listesinden yerini koruyor, umarım yakında onları izleme fırsatı bulacağım! :) Eğer sizde bir Oasis hayranıysanız "Stop the Clocks"'ı kesinlikle alın!

Unutmadan konu dışı ama eskiden çok büyük bir hayranı oldum Destiny's Child (size komik gelebilir ama evet öyleydi) yeniden bir araya gelme kararı almış. 3 yıl aradan sonra onları tekrar birlikte görmek güzel olacak.

AFAC - Bisiklet mezarlığı

2 hafta önce Pinkpop'a gitmeden önce tren istasyonuna bıraktığım bisikletim AFAC denilen şirket tarafından götürülmüştü. Bende fazlasıyla bu duruma sinirlenmiştim...Adamların işi gücü yok bisiklet polisi olarak etraftan bisikletleri götürüyolar :) Herneyse, bugün ancak zaman bulabildim ve AFAC'ın bisikletleri götürdüğü merkeze gitmek için arkadaşımla yola çıktım. Bir yer bu kadar mı alakasız bi alanda olabilir?!?! Bir de Hollandada otobüs şöförlerinin grevde olması nedeniyle mekana taksiyle gitmek zorunda kaldık. Adeta bisiklet mezarlığı olan bu alanda neyseki bisikletimi bulmak kolay oldu ve sonunda bisikletime kavuştum. :) Hollandada bisikletinizin çalınması ya da AFAC tarafından götürülmesi aynen arabasız kalmanız gibi birşey. Herneyse bisiklete kavuştum ;ancak dönüş yolu çok daha eğlenceliydi. Nerede olduğumuz bile bilmeden bisikletle geri dönmeye çalıştık, deli gibi yağmur başladı ve yarım saat bisiklet yolculuğundan sonra bir de yanlış tarafa doğru gittiğimizi öğrenip geri dönmek zorunda kaldık. Bu arada yel değirmenlerinin de arasından gittik... Tipik bir Hollanda günü geçirdim anlayacağınız.

Unutmadan, bu aralar görülmeye değer konserler olmadığı için maalesef Amsterdamdaki konser sezonunu kapatmış bulunmaktayım. Önümüzdeki hafta İstanbul'a taşınıyorum, yeni bir staj ve uzun süredir üzerinde çalıştığım One Love festivalini de görme fırsatı bulacağım. Ne kadar burada sık sık söylenmiş olsam da, Amsterdam'ı özleyeceğim.

Vondelpark Sahnesi

Bugün evimin karşısındaki, Amsterdam'ın en büyük parkı olan Vondelparktaydım. Hava güneşli ve sıcak olduğundan park inanılmaz doluydu. Vondelpark Amsterdamda en çok sevdiğim mekanlardan biri, insana inanılmaz huzur veriyor. Maalesef İstanbulda şehrin stresinden uzaklaşıp yakınlarda huzur bulabileceğimiz bir alan olmadığı için Vondelpark'ın keyfini sürmeyi seviyorum.

Ayrıca bu haftasonundan itibaren yaz sonuna kadar parktaki açık hava sahnesinde çeşitli gruplar burda konser vermeye başladı. Ne ararsanız var...Klasik,dans,jazz... 150-200 kişinin rahatlıkla konserleri izleyebileceği bir alan yaratılmış ve herkes gelip ücretsiz olarak bu konserleri izleyebiliyor.
Benim için de çimlere uzanmış, güneşin keyfini çıkartırken canlı müziği dinlemek ayrı bir güzel oldu. Bu yaz yolunuz Amsterdama düşerse, bir uğrayıp bakın derim.

Facebooktaki güvenlik problemi

Bugün Facebook hakkında yazmak istedim. Okul için bir yazı hazırlarken aslında bunu sizlerle paylaşmanın iyi bir fikir olacağını düşündüm. Bugün tüm dünyada 70 milyon kullanıcısı olan bu site adeta bir virüs gibi yayıldı. Ancak bu sitenin güvenliği hakkında ne kadar bilginiz var?

Bir süredir Facebookta kullanıcılar çeşitli güvenlik ve gizlilik problemleri yaşamaktalar. Öncelikle buraya üye olan kullanıcıların profillerini tamamen silmeleri mümkün değildi. Şimdi bunu yapmak için ancak Facebook yetkililerine mail atmanız gerekiyor çünkü siz Facebooktan çıkmak isteseniz de sizin kişisel bilgileriniz şirketin sisteminde tutuluyor. Ve bundan sonra çıkan 2. en büyük problem BBC’nin “Click” adlı programında açıklanan application problemi oldu.

Biliyorsunuz bir süredir Facebookta istemediğiniz kadar application türedi. Bende ilk zamanlar birçok application kullanmış olsam da sonradan sıkıldım ve çoğunu sildim. Applicationlar hakkında yapılan araştırmada bulunan şu ki application yaratan kişiler sizin ve sizin arkadaşlarınızın kişisel bilgilerini çalabiliyor. Facebook bu konuda aslında bizleri uyarsa ve bunu engellemek için bir opsiyon sunsada bu çoğu applicationda geçerli olmuyor. Maalesef Facebook’un açılan çoğu application üzerinde de hiçbir kontrolü yok. Kısacası kişisel bilgilerinizin çalınmaması an meselesi...

Applicationları eklerken “Allow this application to...” kısmında önünüze çıkan kutucuktaki tüm seçeneklerin işaretlerini kaldırmayı unutmayın ki en azından bilgileriniz daha güvende olsun.